Dedukcja

Skreśl to, co nie może być prawdziwe

Dedukcja nagradza cierpliwość bardziej niż błyskotliwość. Każda wskazówka coś eliminuje, a Twoim zadaniem jest prowadzić dokładny zapis tego, co zniknęło.

Wyzwanie · Trzy miejsca

Kto siedzi gdzie i co pije?

Poziom trudności: średni. Jedna wskazówka o kolejności i jedna o położeniu razem odblokowują wszystko.

Ines, Kofi i Lena siedzą w rzędzie na trzech miejscach: lewym, środkowym i prawym, patrząc od frontu. Każde z nich pije jedno z: herbaty, kawy lub wody.

Reguły

Jedna osoba na miejsce, jeden napój na osobę, każdy napój użyty raz. „Bezpośrednio na prawo” oznacza następne miejsce po prawej stronie.

  1. Kofi siedzi bezpośrednio na prawo od osoby pijącej herbatę.
  2. Lena nie siedzi na miejscu środkowym.
  3. Osoba pijąca kawę siedzi na skrajnym lewym miejscu.
  4. Ines nie pije wody.
Pokaż uporządkowane kroki eliminacji
  1. Wskazówka 1: osoba pijąca herbatę ma kogoś po prawej, więc herbata nie jest na prawym miejscu. Kofi ma kogoś po lewej, więc Kofi nie siedzi na lewym miejscu.
  2. Wskazówka 3: kawa jest po lewej, więc herbata nie jest po lewej. Herbata musi być na środkowym miejscu.
  3. Wracamy do wskazówki 1: Kofi siedzi bezpośrednio na prawo od środkowego miejsca, więc Kofi jest na prawym miejscu.
  4. Wskazówka 2: Lena nie siedzi na środku, a prawe miejsce jest zajęte, więc Lena siedzi na lewym miejscu. Ines zajmuje środkowe miejsce.
  5. Napoje według miejsc: Lena (lewe) pije kawę, Ines (środkowe) pije herbatę, więc Kofi pije wodę.
  6. Sprawdzenie wskazówki 4: Ines pije herbatę, a nie wodę. Odpowiedź jest zgodna z każdą wskazówką.
Rozwiązanie
MiejsceOsobaNapój
LewoLenaKawa
ŚrodekInesHerbata
PrawoKofiWoda

Wskazówka 4 okazuje się raczej potwierdzeniem niż kluczem. Twórcy zagadek czasem umieszczają takie wskazówki. Zauważenie, że wskazówka nie była potrzebna, to dobry znak, że łańcuch rozumowania był spójny.

Zdjęcie z płytką głębią ostrości: strona notesu pokryta krzyżykami ołówkiem obok drewnianych elementów zagadki do dotykania
Krzyżyki na marginesie, elementy na stole: dedukcja zostawia widoczny ślad.

Siatka logiczna, wyjaśniona

Zagadki z siatką logiczną stały się znane dzięki tzw. Zagadce o zebrze, opublikowanej w Life International w 1962 roku i często, bez dowodów, przypisywanej Albertowi Einsteinowi. Jej pięć domów i liczne wskazówki to długi trening, ale metoda jest identyczna jak w naszym wyzwaniu z trzema miejscami. Arthur Conan Doyle nadał temu podejściu najsłynniejsze motto w Znaku czterech (1890): wyeliminuj niemożliwe, a to, co pozostanie, musi być prawdą.

Zbuduj siatkę

Narysuj tabelę dla każdej pary kategorii: osoby kontra miejsca, osoby kontra napoje, miejsca kontra napoje. Każda komórka reprezentuje jedną możliwą parę. Krzyżyk oznacza „niemożliwe”, a kółko „pewne”.

Najpierw zaznacz wskazówki bezpośrednie

Wskazówki w rodzaju „Lena nie siedzi pośrodku” od razu wypełniają jeden krzyżyk. Zrób je przed wskazówkami relacyjnymi, bo zmniejszają problem bez ryzyka.

Rozprowadź każde kółko

Gdy stawiasz kółko, skreśl wszystkie inne komórki w jego wierszu i kolumnie w tej tabeli. Następnie przepisz informację do pozostałych tabel. Zapomnienie o rozprowadzeniu to najczęstszy powód, dla którego ludzie czują się zablokowani, gdy odpowiedź jest już w zasięgu.

Ostrożnie z wskazówkami o kolejności

„Bezpośrednio na prawo od” mówi dwie rzeczy: osoba po lewej nie może siedzieć na prawym końcu, a osoba po prawej nie może siedzieć na lewym końcu. Zapisz obie konsekwencje, zanim połączysz wskazówkę z czymkolwiek innym, dokładnie tak jak w kroku 1 powyżej.

Każdy krzyżyk to mały, trwały sukces. Zbierz ich wystarczająco dużo, a odpowiedź nie będzie miała się gdzie ukryć.

Gdy wydaje się, że stoisz w miejscu

Przeczytaj ponownie każdą wskazówkę i zapytaj, co ona wyklucza, a nie co sugeruje. Sprawdź, czy któryś wiersz ma tylko jedną pustą komórkę. Szukaj dwóch wskazówek, które wspominają tę samą osobę lub rzecz. Połączone wskazówki często ujawniają to, czego żadna z nich osobno nie pokazuje. Jako ostatnią deskę ratunku wypróbuj ostrożne „a co, jeśli”: przyjmij jedną opcję, idź za nią, aż zadziała albo zaprzeczy wskazówce, a jeśli zaprzeczy, skreśl tę opcję. To nadal dedukcja, o ile sprawdzasz wszystko do końca, a nie zatrzymujesz się na pierwszym wygodnym wyniku.

Książki z łamigłówkami Raymonda Smullyana oraz długo prowadzona przez Martina Gardnera kolumna „Gry matematyczne” w Scientific American to doskonałe miejsca, by zobaczyć, jak różnorodne może być takie rozumowanie.

  • Logika słów

    Zagadki z prawdomównymi wypowiedziami stosują to samo podejście oparte na sprawdzaniu przypadków.

    Czytaj sformułowania
  • Dzisiejsze wyzwanie

    Zastosuj tę metodę do wyróżnionej zagadki dla trzech osób.

    Spróbuj teraz